door mijn burn-out was ik niemand meer

Door mijn burn-out was ik niemand meer

“Ik heb me levend begraven gevoeld”, zo begint Kathleen haar verhaal.  “Door mijn burn-out ben ik geplant (met t) voor iets anders.” Kathleen kreeg een mentale crash. Ze kon nog horen, maar begreep niets meer.

Ze zag mensen tegen haar praten, ze hoorde geluiden maar had het moeilijk om verbanden te leggen en te begrijpen wat er nu eigenlijk gezegd werd. Achteraf realiseerde ze zich dat haar burn-out zich al veel eerder aankondigde. Ze verzorgde zichzelf te weinig. Ze was op drie jaar tijd dertig kilo bijgekomen en ze sukkelde van de ene ontsteking in de andere.

Haar huisdokter waarschuwde ooit: “als je nu nog met een polsontsteking komt dan gips ik je in.” Die polsontstekingen kwamen wellicht van teveel uren na mekaar met muis en klavier te werken.

Door mijn burn-out was ik niemand meer

Toen Kathleen met haar burn-out thuis zat, voelde het alsof ze niemand meer was. Haar totale identiteit was weg. Ze dacht dat ze niets meer kon en vroeg zich af of ze nog wel van tel kon zijn in deze maatschappij. Ze was echt alles kwijt, dacht ze.

Die overtuiging was zo sterk bij haar aanwezig dat ze zelfs haar Linkedinprofiel verwijderde. Het was een zeer beangstigend gevoel.

Vandaag kijkt ze anders naar deze periode. Als ze nu haar werk zou verliezen, dan zou ze dit enorm jammer vinden maar het is niet meer het einde van de wereld. Het isolement waarin ze tijdens haar burn-out terecht kwam, was voor haar echt een dieptepunt. Daarnaast was ze enorm beschaamd voor haar burn-out. Zij dacht dat ze de laatste persoon op aarde zou zijn die een burn-out zou krijgen. En plots zat ze zelf thuis.

Ik dacht dat ik belangrijk was

Tijdens haar burn-out periode heeft Kathleen vastgesteld dat de wereld  blijkbaar ook zonder haar gewoon door draaide. Eigenlijk was dat best confronterend om tot dit besef te komen. Zij was er altijd voor haar klanten geweest. Als haar klanten belden, zou ze alles laten vallen hebben om hen verder te helpen.  Nu bleek dat haar klanten door collega’s geholpen werden en dat ze ook zonder haar verder konden.

“Ik heb moeten inzien dat ik toch niet zo belangrijk was dan ik dacht”, geeft ze toe. “Ik heb mijn werk altijd veel te persoonlijk gemaakt. Ik dacht dat ik onmisbaar was. Maar uiteindelijk, gaat alles door, ook zonder jou. Je bent echt misbaar.”

Terug aan de slag voor het geld

Uiteindelijk is Kathleen maar zes maanden buiten strijd geweest. Ze is eerst parttime gaan werken. “Ik moest terug aan het werk want ik was alleenstaande zonder vangnet”, verduidelijkt ze. “Ik had het geld meer dan nodig.”

Ze prijst zich vandaag nog altijd gelukkig dat ze een goede werkgever heeft die veel begrip toonde en haar een andere functie gaf.

Bewijsdrang

Vroeger ging Kathleen er van uit dat ze door hard te werken extra kansen van haar werkgever zou krijgen. Ze vond dat ze zich eerst moest bewijzen. Nu denkt ze: “ik heb een idee, ik stel het voor en werk daarna hard om dit te realiseren.”

Die bewijsdrang is bij haar in haar tienertijd doorgeslagen door een opmerking die ze van iemand hoorde. Kathleen werd op haar zeventiende zwanger en hoorde iemand vertellen dat ze een carrière nu wel kon vergeten. Ze heeft toen voorgenomen: “dat zullen we nog wel eens zien of ik dat niet kan.”

Toen haar kind wat ouder was, is Kathleen in avondonderwijs boekhouding gaan studeren. Hoewel zij enorm goed was in haar job en voor een bekend kantoor werkt, was die bewijsdrang al die tijd heel erg aanwezig gebleven.

Benoem het positieve in je dag

Dankzij de aanpak tijdens haar burn-out legt Kathleen nu veel meer dan vroeger de nadruk op het positieve van elke dag. Ik ben verantwoordelijk voor mezelf maar niet meer voor heel de wereld.

Om mentaal weerbaarder te worden heeft ze erg ingezet op coaching.  Ze volgde de voorbije jaren een doorgedreven coachopleiding, waarin ze de verantwoordelijkheid voor haar eigen deel in de burn-out leerde herkennen.

Vanuit deze insteek wil zij nu ook andere mensen begeleiden als coach.  Om dit op een kwalitatieve manier te kunnen aanbieden, heeft zij een opleiding gevolgd als stress- en burn-out-coach bij dokter Swinnen en is zij daarnaast ook gecertificeerd bij de International Coaching Federation.

Ze is elke dag dankbaar voor wat goed gaat en focust niet langer op het negatieve. Ze staat meer stil bij wat ze waardevol vindt en waar ze energie van krijgt.

Even gedreven als vroeger

Uit je burn-out komen en je prioriteiten veranderen, kan betekenen dat je even gedreven gaat werken dan vroeger. Alleen werk je anders. “Ex-burn-out patiënten kunnen net als iemand anders ambitieus blijven in hun job en carrière blijven maken”, getuigt Kathleen, “dankzij haar burn-out kijkt ze nu anders naar haar loopbaan en zet ze alles meer in perspectief. “Ik werk heel graag. Ik heb nog altijd honderden ideeën.”

Scroll naar top