Gebrek aan waardering in de kindertijd als zaadje voor latere burn-out

Het verhaal van Ludo toont aan hoe belangrijk waardering krijgen, ook als kind is. Hij legt de oorzaak van zijn burn-out in zijn kindertijd. Tegelijk toont zijn getuigenis aan dat ambitieus zijn en meedraaien op managementniveau na een burn-out nog perfect kan.

Toen Ludo in een burn-out belandde, geloofde hij zijn eigen oren niet. Hij, een burn-out, dat kon toch niet. Als ex-officier bij de infanterie kon hij dit niet begrijpen. Hij had zo veel meegemaakt. Extreme situaties gezien en beleefd. Opgeven was nooit een optie. Grenzen verleggen moest je doen, toch?

De crash

En plots is daar dan die ene dag. 17 augustus 2015. In zijn geheugen gegrift. Voor de rest van zijn leven. Na een weinig inspirerende managementmeeting zakt zijn engagement tot op een dieptepunt. Hij rijdt naar huis. Leeg. Fut- en energieloos.

Thuis aangekomen, neemt zijn lichaam het over. Hij stort in elkaar.

Gebrek aan waardering als oorzaak burn-out

Een professioneel dieptepunt vormde slechts de spreekwoordelijke druppel als oorzaak van zijn burn-out.

De ware reden voor zijn burn-out lag al in zijn kindertijd. Hij kon nooit iets goeds doen. Laat staan dat hij af en toe eens waardering of  positieve aandacht kreeg. Ludo stelde er zich destijds geen vragen bij. Hij wist niet beter. Hij verwachtte het daarom ook niet.

Zelfs wanneer hij het leven van een meisje van de verdrinkingsdood in het zwembad redde, kon er geen waardering af. De redder van dienst was in slaap gevallen. De andere badgasten wisten niet hoe ze moesten reageren en begonnen te krijsen en te roepen.

Het meisje verdween onder water en verscheen niet meer aan de oppervlakte. Hij dook, haalde haar naar boven, bracht haar naar de kant. Uitgeput – ze was ouder en groter dan hij – hees hij zichzelf uit het water.

Alle aandacht ging naar het meisje. Ludo strompelde naar zijn kleedhokje, kleedde zich aan, ging naar huis en vertelde niets aan niemand.

Thuis kreeg hij redelijk snel een klap in het gezicht omdat hij geen alsjeblieft had gezegd toen hij een boterham vroeg. Dat was zijn kindertijd. Met het meisje is achteraf alles goed gekomen.

De kracht van waardering

Waardering. Positieve aandacht. Pas later ontdekte Ludo daar de kracht van. Ludo nam zich voor om zijn hele professionele leven lang zijn beste best doen (té wellicht) om gewaardeerd te worden. Want dat voelt fijn aan. Dit is waarde-vol. En waardevol zijn, iets betekenen, dat is voor hem een conditio sine qua non om goed in het leven te staan.

Het is dan ook te begrijpen dat na een weinig inspirerende managementmeeting bij hem de moed in de schoenen zakt.

Terugkeer naar nieuwe job in zelfde bedrijf

Tien maanden na zijn burn-out ging Ludo schoorvoetend en beschaamd terug naar het werk. Hij had heel veel twijfel over zijn eigenwaarde. Of je er nog toe doet.

Tot zijn aangename verrassing vroeg de CEO hem of hij HR manager wilde worden. Deze aparte beslissing toen zal hij nooit vergeten. In mensen geloven, moeten we misschien wat meer doen.

Ludo is vandaag HR manager bij Dela. Hij kreeg een nieuwe kans. Zijn verhaal toont dat mensen na een burn-out nog altijd op managementniveau kunnen meedraaien en even ambitieus kunnen zijn.

Tips van Ludo

1. Onderschat de invloed van waardering niet. Geef waardering aan je kinderen, je medewerkers, je vrienden en familie.
2. Stel je eens de vraag: Heb ik deze week iemand een compliment gegeven?
3. Communiceer! Luister en vertel. Zorg daarbij voor een veilige omgeving, waarin mensen spontaan zichzelf kunnen zijn, zonder schroom en zonder angst. Maak dingen bespreekbaar.
4. Ben je leidinggevende of manager? Dan ken je ongetwijfeld één van de meest voorkomende redenen waarom een medewerker het bedrijf verlaat. Ja? Wel, doe er iets aan!
5. Denk niet dat burn-out een zwakte is. Het kan iedereen overvallen. Wacht niet tot je lichaam het overneemt.

Scroll naar top