batterijen opladen

Je batterijen opladen. Burn-out getuigenis Johan

Johan is 50 en heeft twee burn-outs gehad. Hij heeft er meer dan twintig jaar over gedaan om gelukkig te worden in zijn job. Het is voor hem een veel te lange zoektocht geweest. Daarom raadt hij mensen aan om tijdig in te grijpen. Als je de kern van je probleem niet gaat onderzoeken en oplossen, blijf je aanmodderen. Dat is zijn levensles. Ontdek hier hoe hij zijn batterijen opnieuw kon opladen.

Steengoed in zijn job maar ver weg van zijn eigen ik

Johan wilde altijd muzikant worden maar omdat zijn ouders vonden dat daar te weinig toekomst in zat, ging hij studeren.
Hij werd ingenieur en belandde in de IT-wereld waar hij heel snel carrière maakte en veel geld verdiende. Hij had echter niet door dat hij met zijn mooie auto en schoon huis altijd verder van zijn eigen ik afgleed.

Hij was verblind door status en geld maar hij voelde zich niet gelukkig. Hij probeerde het gemis dat er was te compenseren met luxedingen of verre reizen maar dat werkte niet. Johan kreeg zijn balans niet OK.

Waar ben ik mee bezig?

Zijn eerste burn-out kwam rond 2000. De huisarts schreef hem direct rust voor en therapie. Hij is toen een jaar thuis geweest. Daarna werd in onderling akkoord met de werkgever overeengekomen om hem te ontslaan.

Zijn relatie liep in die tijd ook stuk. Hij is daarna meermaals van job veranderd omdat hij dacht dat zijn werkproblemen telkens aan de werkgever te wijten waren. Telkens had hij een carrièregerichte job met veel verantwoordelijkheid. Jobhoppen is makkelijk, maar loste zijn probleem niet op.

Johan bleef altijd dezelfde job doen maar op andere werkplekken en zag aanvankelijk niet dat dit type van jobs niet bij hem paste. Hij kreeg meer en meer het gevoel: waar ben ik mee bezig? Mijn job is tijdverlies. Ik speel iemand die ik niet ben.

In die tijd had Johan een nieuw pand gekocht en was hij volop aan het verbouwen. Ook dat was fysiek heel slopend. Daarnaast had hij ondertussen een nieuwe relatie met een vrouw met borderline wat voor hem heel energieslopend was.

Paniekaanval voelde als sterven. Hij had daar toen vrede mee

In 2010 was het gedaan. Op een zondag kreeg Johan een paniekaanval. Op maandag lag hij gewoon plat in de zetel. Hij kon niets meer.
Naar het toilet gaan was een half uur werk. Die eerste paniekaanval was alsof hij ging sterven. Zijn vriendin heeft toen de 112 gebeld. Het voelde echt alsof het einde nabij was en hij had daar toen vrede mee. Fysiek kon hij niet meer. Hij voelde zich 120 jaar.

Johan besloot om de kern van zijn probleem te gaan zoeken en aan te pakken zonder therapie.

Je batterijen opladen kan vrij snel … maar ze lopen ook snel weer leeg

Hij ontmoette nieuwe vrienden. Eén van hen hield van koken en ze deelden die passie. Ze besloten om samen een restaurant beginnen. Het idee gaf hem enorm veel energie. Na zijn tweede burn-out kreeg Johan zijn ontslag. In samenspraak met VDAB en RVA mocht hij zijn stempelgeld combineren met het uitbouwen van zijn restaurant.

Toen na zes maanden bleek dat die nieuwe vriend eigenlijk niet zo’n goede businesspartner was, is hij gestopt en eigenlijk dieper weggezakt. Alle energie die hij had, was op een paar dagen weer weg.

Als je de juiste dingen vindt, kun je vrij snel terug energie opbouwen. Maar bij de foute keuzes loopt die energie even snel weer weg. Achteraf gezien was het goed dat het restaurant nooit is geopend. Hij zou opnieuw hard beginnen werken, veel uren draaien en waarvoor? Hij weet nu dat daar zijn hart niet gelegen zou hebben.

Een uitvoerende job is voldoende

In 2013 besluit Johan back to basics te gaan. Een gewone job zou deugd doen, geen verantwoordelijkheid, gewoon uren doen, geen managersgedoe. Maar hij merkte al snel dat hij zich ergerde als het management in zijn ogen de verkeerde beslissingen nam. Hij zou het anders doen omdat dan het resultaat beter zou zijn. Maar hij was niet de baas en kon zelf niets veranderen. Johan nam ontslag.

Toen Johan na een sollicitatiegesprek thuis kwam en moest overgeven, besloot hij niet meer als werknemer te gaan werken. Hij heeft toen naar zijn lichaam geluisterd.

Volledig loslaten in Australië

coach Johan Van GoidsenhovenWanneer Johan in 2016 met een vriend naar Australië vertrekt, keert het tij. Hij keert na een paar weken terug en besluit daarna om een one way ticket terug te nemen. Iedereen verklaarde hem gek. Zijn kinderen waren ondertussen twintigers. Hij had iets van: “ik heb alles geprobeerd, ik weet niet meer wat ik nog kon doen om gelukkig te worden.”

Tijdens die lange eenzame trektochten heeft hij zichzelf en zijn waarden gevonden. Hij heeft toen veel alternatieve mensen ontmoet met wie hij nieuwe inzichten kon delen en hij heeft uren gepraat.

“Ik had die disconnectie van alles nodig”, verklaart Johan. “Wie in burn-out zit, gaat na zijn gesprek met zijn psycholoog weer naar huis in zijn eigen vertrouwde cocon. Is dat altijd wel goed? Je moet uit de volledige vertrouwde omgeving durven stappen.” Vandaag is Johan coach. Hij haalt mensen uit hun comfortzone en brengt hen opnieuw in contact met hun ware ik.

Wat zijn jouw waarden?

“Ook al is je situatie niet ideaal, het is zo makkelijk om terug te keren naar die oude vertrouwde situatie”, legt Johan uit. “Dagen, weken en maanden gaan voorbij zonder dat je probleem opgelost raakt.”

Wij houden van zekerheden als waarde en daar wordt alles aan afgetoetst. Johans waarde is echter vrijheid. Vrijheid staat voor hem haaks op zekerheid. Daarom liep het in zijn jobs telkens fout.

Het was dan uiteindelijk voor hem ook logisch dat hij alleen gelukkig kan worden door zijn manier van leven en werken anders te gaan invullen. “Ik ben anders gaan leven: ik kijk anders naar geld, status is niet meer belangrijk, ik hoef geen dure auto meer. Ik voel me nu enorm gelukkig en rijk”, zegt hij. “Mensen veranderen alleen als het verlangen zeer hoog is of als het zeer veel pijn doet. Ik had geen keuze meer. Ga daarom op zoek naar je eigen waarden want daar ligt de oplossing van je nieuwe ik en jouw geluk.”

Het is voor Johan een zoektocht van twintig jaar geweest. Dat had niet zo lang hoeven te duren. Daarom raadt hij mensen die zich ongelukkig voelen aan om tijdig in te grijpen.

Waarom wil ik geld?

Johan heeft lang geworsteld met wat hij nu echt wil. Hij is altijd gaan werken voor het geld, niet omdat de job hem gelukkig maakte. Door anders te gaan leven, is het leven van Johan veel eenvoudiger geworden. “Wij maken het onszelf graag heel moeilijk. Mijn denkfout was dat veel geld en een groot huis mij gelukkig maken. Ik ben nu dankbaar voor wat ik heb.”

Johan dacht vroeger als hij de job toch niet graag doet, dan kies je beter voor iets dat goed betaalt. Hij stond echter pas veel later stil bij de vraag: waarom wil ik geld?

Werktips voor mensen na burn-out

• Mensen met burn-out zijn veel gevoeliger geworden. Daarom raadt Johan hen aan om altijd te vragen als ze van job veranderen dat ze de werkplek eerst mogen zien, dat ze de collega’s eens kunnen ontmoeten of dat ze eerst eens een dag mogen meedraaien om een indruk op te doen. Zo krijgen ze een concreet beeld van hoe die bureau er echt uitziet en welk gevoel dit bij hen geeft.
• Verbreek tijdens de burn-out altijd elk contact met je werkgever en collega’s. Beantwoord geen sms’en of mails. Neem geen telefoons op zelfs al is het maar om te vragen hoe het met je gaat.
• Heb je een gevoel dat je job tijdverlies is, neem dit serieus. Dit betekent dat je niet op de juiste plek zit. Schakel tijdig professionele hulpverlening in via loopbaanbegeleiding om te ontdekken wat je wél wil doen, wat je wél graag doet en wat je wél goed kunt.

Blijven of vertrekken? Krijg inzicht met loopbaanbegeleiding
Scroll naar top